مهر ایلام

برای مسلم

تو کوچه ها تو کوچه ها             مسلم نشسته بی صدا

آتیش بگیره خونه های

کوفه چه نامردی                       چه ها کردی

تو با آل عبا

من را رها سازی                      در اندازی

به مکر و حیله ها

ای حاصل عمر من                   به کوفه نیا

به خاطر خدا

ترسم بیعت بشکند                    نامردی کند

شهر صد حیله ها

جان مسلم کوفه نیا                  کوفه شهر دور از خدا

ای چشم اشک افشان ببین          در کوچه ها پنهان ببین

حیران و سرگردان ببین

حسین من برگرد                    که شهر درد

خیانت می کنند

در حق طفلانت                      علی جانت

جنایت می کنند

تیغ از ستم می کشند                 وفا می کشند

به دشت کربلا

بی عباست می کنند                 جمع ناکسان

در انبوه بلا

جان مسلم کوفه نیا                  کوفه شهر دور از خدا

برای عمو عباس

هامون عزا حسرت یک قطره دریاست               این غرقه به خون غم سقا جگر ماست

ای جمع سیه پوش نمک خورده عباس                این باده و پیمانه سقا جگر ماست

یک سمت زمان زخمی از خون دو چشمش          یک سمت زمین خورده به شمشیر ید راست

بی دست چپش مشک به دندان بفشرده                این رقص علم در کف عباس چه زیباست

زیباست ببینی که نگه کرده به طفلی                  چشمان عمو گوهر دردانه دنیاست

ای وای عمو دوری از آب مرا کشت                این پرده نشین، تشنه شده، دختر مولاست

هر ثانیه ای مدت صد سال گذشته                    وقتی که عمو آب بیارد خود حالاست

برای علی اصغر

آروم بخواب لالای اصغر                    عمو عباس رفته سفر

چقد آروم و بی خبر

دردانه ام لای لای                              علی لای لای

رگت جیحون شده

از داغ تو اصغر                                دل مادر

فرات خون خون شده

ای وای بر فال من                             از این حال من

ربابی بی پسر

قنداقه ای غرق خون                          علی لاله گون

نیارن این خبر

جان بابا با من بمان                            از داغت قامتم کمان

بردلم مرهمی نشان                            حرفی بزن شیرین زبان

گریون ببین گریون ببین                      لبهای اصغر خون ببین

شش ماهه ام بی تاب                          لب بی آب

خشکیده حنجرم

حرمله و تیرش                                گلوگیرش

خدایا اصغرم

جان بابا با من بمان                            از داغت قامتم کمان

بردلم مرهمی نشان                            حرفی بزن شیرین زبان

بخش اندکی از قصیدهٔ سیف فرغانی:

همچنین شعر معروف محتشم کاشانی (سدهٔ ۱۰ قمری) در رثای واقعه کربلا که اینگونه آغاز می‌شود:

سوگواری در میان غیر مسلمانان 

سوگواری عاشورا مختص شیعیان نیست. در ایران ارامنه نیز دستجات عزاداری دارند.

در ترینیداد و توباگو و جامائیکا تمامی گروه‌های قومی و مذهبی در مراسمی که به زبان محلی «هوسِی» خوانده می‌شود شرکت می‌کنند و به سوگواری می‌پردازند.

وصل می کنم آفتاب را به شرقی ترین قسمت شب . برایت هزار بار قسم می خورم ، به نام خودت، که تکرار نامت ناب ترین لحظه هایم را می سازد.

دوست من، صاحب لحظه های خوبم، خدای من، امروز هم مثل هر روز با درد آمده ام ، که درد را از من بگیری، آرامم کنی، سبکم کنی.اشکهایم را می دهم که هرجور می خواهی ببارانی.

هو العزیز

درد و دلی با عزیز

امشب سر تا پایم بوی غزل می دهد.

امشب راه به راه به حق و هو می رسم.

امشب چقدر خوب است ! آخر تو را قشنگتر می بینم.

امشب چادر نماز لاله عباسی ها بوی اشک های شبنم می دهد و پیچک ها تا صبح نماز شب می خوانند.

عزیز جان ! عزیز خوب و مهربانم ! تو را به خودت قسم امشب نازتر از همیشه نوازشم کن.

آخر مهر است و یک عزیز.

عزیزم. عزیز مهربانم

                            مهرت را بر مهرت بیشتر عرضه کن.

ای مهربان ترین عزیز

و ای عزیز ترین مهربان

                                                                                                            م. پ. مهر

بايد موضوعي براي پروژه كلاس گزارش پيدا كنم.

ساعت ۵ عصره . توي پارك كودك روي نيمكتي نشسته ام. غرق در خودم كه ، صدايي من را به خود مياره : آقا آدامس دارم. يكي بخريد.

بچه اي حدود۹ ساله با شيطنتي كودكانه در نگاهش مقابل من ايستاده  و مي‌خواد آدامس بگيرم.

فكري به ذهنم مي رسه ؛

- اگه سوالامو جواب بدي يه بسته مي خرم.

 قبول مي كنه.

- اسمت چيه ؟

* علي رضا

- كلاس چندي ؟

* اول راهنمايي.

- چرا آدامس مي فروشي ؟

* پس مي خواي دزدي كنم؟

- بزرگترين آروزت چيه؟

* اينكه همه مردم ازم آدامس بخرن تا بتونم براي مدرسم يه پيرهن نو بگيرم، كه بچه ها مسخرم نكنن.

يه بسته مي گيرم و بي هدف توي خيابان راه مي افتم.

توي ميدان ۲۲ بهمن ، باز روي يه نيمكت مي شينم. باز هم غرق تو فكرام هستم كه باز يه صداي بچه گانه....

* تورو خدا آقا كمك كنيد ...

دختربچه اي۱۲-۱۳ ساله دارد از نيمكت بغلي گدايي مي كن.

صداش مي زنم.

- يه چندتا سوال دارم.

* وقت ندارم . بايد كار كنم.

 خندم مي گيره.

- ۲۰۰ تومن مي دم به چندتا سوالم جواب بده.

قبول مي كند.

... اسمش نسيم است .

- چند سالته؟

* ۱۲ سال.

- كلاس چندي ؟

* تا كلاس پنجم خوندم.

- چرا گدايي مي كني؟

* مي گي چكار كنم.

- پدر مادرت چكار مي كنن؟

* مادرم و عمم از صبح رفتن در خونه ها براي كار.

- پس اونا هم  همين كارو مي كنن؟ نهار چي خوردي؟

* ناهار؟ ما فقط شام مي خوريم. شبا مادرم پولايي كه جمع كرديم رو مي ده غذا و تو خونه مي خوريم.

- نگفتي پدرت كجاست ؟

بغض مي كند. چشم هاش يه نمي مي گيرن.

* نپرس.

- چرا ؟

* بابام پارسال براي كار رفت پاتخت. اونجا با يه خانوم ... آشنا شد و اونو گرفت.

- ناراحتي بابات اينجا نيست؟

لبخند تلخي مي زنه :

* نه . چون لااقل اونجا گرسنه نمي مونه.

- الان خيلي احساس بدبختي مي كني؟

* نه چون از ما بيچاره تر هم هست. بي بي رقيه  يه پيرزنه كه خونش همسايه ماست. بيچاره پاش درد مي كنه و نمي تونه از خونه بيرون بياد. هر روز ما از غذامون براش مي بريم.

- بزرگترين آرزوت چيه؟

* اينكه سفرمون اينقد غذا روش باشه كه آدم از خوردنشون سير بشه.

حال خودمو نمي فهمم.

ساعت ۹ شبه و من هنوز دارم راه مي رم و به آرزوهاي بزرگ بچه هاي شهرم فكر مي كنم.

از خودم مي پرسم :

 بلاخره علي رضا مي تونه اونقد آدامس بفروشه كه پيراهن نو بگيره.

يعني مي شه عابرا اونقدر مهربون بشن كه نسيم يه دل سير غذا بخوره؟

سلام. امروز بخاطر يه آدم عجول بلاخره يه شعر می ذارم تو وبم.

یک هوا غصه پرنده توی يک سينه که ديده

                                   توی تنهايی خدايا مرگ دختر کی شنيده؟

کی شنيده عشق بابا تافلق پرواز کرده

                                    يک قناری مثل يک تير از قفس جمعه پريده

يک دل ديوانه ديشب، نصف شب قصه نگفته

                                    ناز بابا مثل هر روز تا سر کوچه دويده

يک زن تنها کناری از سر شب گريه دارد

                                    ماجرای غصه او پيش درد امشب خزيده

سفره ای دختر ندارد، ناز بابا ناز کرده

                                    اشتها امشب ندارد، بغض ها شايد چشيده

دست های زشت بابا گيج و مستاصل شکسته

                                    اين غم بی دختری هم ازغزل امشب وزيده

سلام دوستان. دلم براي شخصيت گم نام مهر تنگ شده بود. تصميم گرفتم که با همان عنوان مهر مطالبي که واقعا از دلم برمي خيزد را بدون دغدغه شناخته شدن بنويسم.  مطلبي که مي خوانيد يک برگ از دفتر خاطرات دوران خدمتم است. خاطرات آن روز ها هميشه من را حالي به حالي مي کند.

اينجا پادگان. صداي شکستن قلب يک نفر.
تارخ را نمي دانم. روز ها را نمي فهمم. فقط دو شنبه و چهارشنبه صبح گاه است.
بعد سالي فردا جمعه خواهد رسيد و من گوش مي سپارم ، شايد بلندگو مرا مهر صدا بزند. بگويد کسي هست که منظر توست. مي گويد کسي به ساعت نگاه مي کند. مي تواني چهره اي تازه(هرچند آشنا) ببيني. مي گويد کسي را مي بيني که تو را دوست دارد.
تو را اي بلندگوي خوبي ها دوست دارم. و تو را اي پنج شنبه که مي رسي به روز موعود.من شما را با تمام حجم قلبم تپش مي کنم.
اينجا هم از در مي خوري هم از ديوار. بچه ها مي گويند منصوري (مربي آموزشي گروهان) همشهريت است. با تو کاري ندارد. خدا مي داند. شايد منفورترين شخص پيش چشم منصوري باشم.
ما که گيج و خنگلي هستيم. خدا کند بچه ها راست بگويند.
کاشکي مي توانستم راحت باشم. کاشکي مي توانستم با صداي بلند بخندم. کاشکي مي توانستم گريه نکنم.
خدا بدادم برسد. باز هم همزاد شوخ و شيطان من بيدار شده. باز هم مزه مي ريزم. باز هم شروع کرده ام به سربه سر بچه ها گذاشتن. امروز اولين چوبش را خوردم. ...
طبق معمول اينجا هم نامي گرفته ام. اينبار غول شده ام. بچه ها مي گويند ارباب...
دلم براي خودم تنگ شده .دوست دارم خودم را ببينم. دوست دارم با خودم حرف بزنم. دوست دارم نقشه بکشم و هميشه قهرمان داستان خودم باشم.
در اينجا آدم مي فهمد((الهي و ربي من لي غيرک))
اينجا با حال ها هم نارو مي زنند. با معرفت ها هم خيانت مي کنند.
خدايا پشت کوهي بودن، سادگي، صداقت و خوبي ها را از من مگير. دوست دارم نديدبديد باشم و مانده تا همه چيز ديده و رفته. دوست دارم جمال خدا را در دو چشماني ببينم که يار مي پسندد تا در ژست هاي ...
دوست دارم مهر خدايي را در قلبي صاف ببينم که همه را دوست دارد تا در زبان هاي تر و نامرد که ...
خدايا دوست و دشمن را به من نشان نده تا همه را دوست داشته باشم. من به قضا و قدر تو راضيم.
امروز خيلي نوشتم. بارا ن اجازه نمي دهد بيشتر بنويسم. گلو دارد رعد و برق مي زند. قرار است چشمه اي نم نم ببارد.

دوستان سلام.

 بدليل مشکلاتی که تو پرشين بلاگ وجود داره (از جمله سرعت پايين و لود نشدن آرشيو) قصد دارم کم کم به بلاگفا اسبابکشی کنم. البته همزمان گه گداری اينجا رو هم آپ می کنم ولی سعی می کنم وبلاگم تو بلاگفا اصلی باشه. از دوستای خوبم می خوام به اونجا بيشتر سر بزنن.

پيروز باشيد.

http://mehrilam.blogfa.com